Operacja progenii

Operacja progenii

Operacja progenii

Nadmiernie wydłużona twarz, warga Habsburgów czy nienaturalnie wysunięta broda to wady, które określa się mianem progenii. Jak się okazje leczenie ortodontyczne w wielu przypadkach nie wystarcza, aby nadać szczęce prawidłowy kształt Czasami konieczna jest operacja progenii. Czym dokładnie jest progenia? Jakie są jej przyczyny i kiedy warto zdecydować się na operację?

Czym jest progenia?

Progenia jest wrodzoną wadą szkieletową, która powoduje zniekształcenie żuchwy. Na pozór może się to wydawać błahym problemem, jednak nieprawidłowości w obrębie szkieletu szczęki mogą nieść za sobą daleko idące konsekwencje. Wiele osób zastanawia się, czy progenia jest dziedziczna. Z pewnością wiele osób kojarzy tę nieprawidłowość z tak zwaną wargą Habsburgów, która występowała w wielu pokoleniach jednego z najpotężniejszych rodów Europy. Tak naprawdę trudno jednoznacznie stwierdzić, czy progenia jest jednostką dziedziczną. Do tej pory nie odkryto bowiem mutacji w obrębie genów odpowiedzialnych za kształtowanie się kości szkieletowych żuchwy.

Progenię zalicza się do tak zwanych wad przednich ponieważ jest ona skutkiem nadmiernego wysunięcia żuchwy w kierunku przednim. Efektem tych nieprawidłowości jest pojawienie się trwałych wad anatomicznych zgryzu, które niekiedy wymagają interwencji chirurgicznej. W niektórych przypadkach progenia skutecznie poddaje się leczeniu ortodontycznemu. Oznacza to, że nie ma jeden ścisłej reguły co do sposobu leczenia tego typu wad. Warto pamiętać o tym, że operacja progenii jest nie tylko operacją plastyczną, a zabiegiem, który znacząco podnosi komfort życia.

Nadmierne wysunięcie żuchwy przyczynia się bowiem do powstania wielu uciążliwych dolegliwości. Wśród nich wymienić można chociażby suchość jamy ustnej i gardła. Ponadto, progenia może być odpowiedzialna za problemy ze swobodnym oddychaniem, które nasilają się w nocy, powodując tak zwany bezdech senny. Nieleczone wady anatomiczne mogą także przyczyniać się do powstawania próchnicy i paradontozy. Wiele osób cierpiących na to schorzenie skarży się na częste bóle głowy. Oprócz tego u wielu osób z progenią zauważa się wadę wymowy, która musi być korygowana z pomocą logopedy.

Progenia – czy warto operować?

Osoby, u których zdiagnozowano progenię powinny podjąć leczenie ortodontyczne, w trakcie którego lekarz określi, czy wada anatomiczna jest możliwa do usunięcia podczas interwencji chirurgicznej. W zdecydowanej większości przypadków progenia jest schorzeniem operowalnym, a kosz zabiegu jest pokrywany przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Czy zatem warto poddać się operacji progenii? Jeśli lekarz zaleci takie postępowanie, z pewnością przyniesie to spore korzyści pacjentowi. Operacja progenii, tak samo jak każdy inny zabieg w znieczuleniu ogólnym, jest obarczona pewnego rodzaju ryzykiem. Występowanie powikłań po dobrze przeprowadzonej operacji jest znikome, dlatego warto się na nią zdecydować.

Pacjenci, którzy poddali się operacji progenii są wyjątkowo zadowoleni z jej efektów. Usunięcie tak zauważalnej zmiany anatomicznej przyczynia się do całkowitej transformacji rysów twarzy. Uregulowanie kształtu żuchwy znacząco wpływa na poprawę samopoczucia pacjenta i zwiększa jego pewność siebie. Aspekt psychologiczny to jednak tylko jedna z wielu kwestii. Jak wspomniano, progenia przyczynia się do powstawania wielu schorzeń w obrębie górnych dróg oddechowych. Interwencja chirurgiczna może spowodować, że pacjent zyska większą odporność na działanie chorobotwórczych drobnoustrojów w obrębie gardła i szyi.

Progenia w niewielkim stopniu zaawansowania może z powodzeniem być poddana wyłącznie leczeniu ortodontycznemu. Zwykle ogranicza się ono do noszenia aparatu korygującego kształt szczęki. Jeśli jednak ortodonta zakwalifikuje wadę do leczenia operacyjnego, nie warto zwlekać z decyzją. Uregulowanie szkieletu żuchwy w wyraźny sposób podniesie komfort życia pacjenta i uchroni go przed wieloma schorzeniami, które są konsekwencją zaniedbania leczenia progenii.

Przebieg operacji

Leczenie progenii nie zawsze może przyjąć formę terapii zachowawczej. Profilaktykę stosuje się zwykle w przypadku dzieci i młodzieży, u których problem dysproporcji żuchwy i szczęki zdiagnozowano we wczesnym stadium choroby. Zaawansowana progenia wymaga jednak interwencji chirurgicznej. Pocieszające jest jednak to, że progenia jest schorzeniem całkowicie wyleczalnym, choć jego leczenie może wydawać się żmudne.

Operacja progenii polega na skróceniu żuchwy w stosunku do szczęki, czego celem jest zniwelowanie anatomicznej dysproporcji. Efektem operacji jest wyrównanie zgryzu i uregulowanie rysów twarzy w obrębie żuchwy. Operacja progenii może w wielu osobach budzić pewien niepokój. Pacjent po operacji jest bowiem zmuszony do przestrzegania pewnych ścisłych zaleceń, takich jak choćby przestrzeganie diety płynnej. Przez około miesiąc po zakończeniu operacji, pacjent musi pozostać z zaszynowanymi zębami, co jest konieczne do prawidłowego zrośnięcia się żuchwy. W tym czasie osoba po operacji może odczuwać dyskomfort związany z niemożnością wyraźnego wysławiania się i gryzienia pokarmów.

Tuż po operacji pacjent pozostaje na obserwacji w szpitalu, gdzie otrzymuje leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Dużą niedogodnością w tym okresie może być problem z utrzymaniem prawidłowej higieny jamy ustnej, aczkolwiek jest co coś, czego absolutnie nie można zaniechać. Choć skutki operacji odczuwalne są przez około jeden miesiąc od jej zakończenia, kości żuchwy będę jeszcze przez około rok w procesie zrastania. Oznacza to, że w tym okresie należy wystrzegać się wszelkich aktywności mogących narazić pacjenta na urazy twarzoczaszki. Efekty operacji są widoczne natychmiastowo, niemniej jednak twarz pacjenta uzyskuje określony kształt po dopiero po kilku miesiącach.

Korzyści płynące z wyleczenia progenii zdecydowanie przewyższają tymczasowe niedogodności związane ze skutkami interwencji chirurgicznej. Osoby, które jeszcze się wahają, powinny jak najszybciej zdecydować się na zabieg w celu uniknięcia powikłań zdrowotnych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.